اطلاعیه دربارۀ شریک جرم بودن بابک پوراسدالله

کارمند محلی انجمن ایران شناسی

در دزدی محمد جواد مظفر

در ادامۀ اطلاع رسانی دربارۀ چاپ دزدانۀ کتاب تاریخ فلسفۀ اسلامی توسط انتشارات کویر و پیرو ادعای دکتر طباطبایی مبنی بر این که مظفر دزد است و دروغزن تصویر نامۀ کارمند محلی انجمن ایران شناسی فرانسه در تهران را به پیوست می آوریم که بدون مجوز و به احتمال بسیار به عنوان شریک جرم محمد جواد مظفر ادعا کرده است که گویا کتاب با اجازۀ انجمن چاپ و منتشر شده است. این نامه تاریخ و شماره ندارد. اگر نامه پیش از نامۀ رایزن فرهنگی نوشته شده باید گفت که مقام بالاتر با تأیید دزدی بودن چاپ کتاب نوشتۀ کارمند محلی سفارت را تکذیت کرده است. اگر نامه بعد از نامۀ رایزن نوشته شده باید گفت که توافقی پنهانی میان کارمند انجمن فرانسه و مظفر وجود داشته است تا با چاپ بدون مجوز و قرارداد حق التألیف را میان خود تقسیم کنند. به دلیل این که نامه بیش از دو سال پس از نامۀ رایزن و به احتمال بسیار با القای وکیل مطفر برای تسلیم دادگاه نوشته به نظر می رسد که این احتمال اخیر مبنی بر شراکت در دزدی پور اسدالهی درست باشد. در این صورت باید بابک پوراسدالله را نیز مانند مطفر در انتشار پنج بارۀ کتاب مقصر دانست. یک مطلب دیگر نیز وجود دارد و آن این که رایزن فرهنگی فرانسه با علم به دزدی بودن و وعدۀ شکایت از کویر در بیش از دو سال گذشته هیچ اقدامی نکرده است. آیا این خود نوعی توافق ضمنی با کویر در دزدی نیست؟ 

تصویرنامۀ رایزن فرهنگی فرانسه به فرانسه و ترجمۀ فارسی رسمی

ترجمۀ فارسی

http://s1.picofile.com/file/7714016769/picture_0016_004.jpg

متن فرانسه

http://s1.picofile.com/file/7714017311/picture_0016_005.jpg

تصویر نامۀ بابک پوراسدالله

http://s3.picofile.com/file/7714014622/picture_0016_002.jpg

اطلاعیه و توضیح

هانری لوبرتون، رایزن فرهنگی فرانسه در تهران :

«انتشار چند بارۀ بدون مجوز تاریخ فلسفۀ اسلامی از سوی انتشارات کویر»

توضیح قدیم و جدید

پیشتر، به اطلاع علاقه مندان رسیده بود که ترجمۀ تاریخ فلسفۀ اسلامی هانری کربن به قلم دکتر طباطبایی بدون اطلاع او بارها به طور غیر قانونی توسط یکی از ناشران چاپ و منتشر شده است. دربارۀ این عممل خلاف قانون یکی از علاقه مندان تحقیقی انجام داده و با دسترسی به متن اسناد شرحی از ماجرا برای ما ارسال کرده است. این توضیح را در این جا می آوریم. تصویر اسناد در اختیار ما قرار گرفته است. از باب احتیاط آن ها را در اختیار یکی از اهل خبره قرار داده ایم تا صحت آن ها را تأیید کند. در روزهای آینده، تصویر همۀ اسناد را برای علاقه مندان منتشر خواهیم کرد.

اطلاعیه

انتشارات دانشگاه سیراکیوز مجموعه مقاله ای با عنوان سیاستنامه های دورۀ اسلامی در دست انتشار دارد که نظر علاقه مندان را به مباحث آن جلب می کنیم.

Table of Contents

    1. Introduction

Mehrzad Boroujerdi

  2. Maslahah as a Political Concept

Asma Afsaruddin

3. Sa’di’s Treastise on Advise to the Kings

Alireza Shomali and Mehrzad Boroujerdi

4. Perso-Islamicate Political Ethic in Relation to the Sources of Islamic Law

Saïd Amir Arjomand

5. An Anomaly in the History of Persian Political Thought

Javad Tabatabi

6. Teaching Vision: A Persian Work of Advising for Atbeg Ahmad of Luristan

Louise Marlow

  7. A Muslim State in Non-Muslim Context: The Mughal Case

Muzaffar Alam

  8. Al-Tahtawi’s Trip to Paris in Light of Recent Historical Analysis: Travel Literature or a Mirror for Princes?

Peter Gran

. 9Law and the Common Good: To Bring about a Virtuous City or Preserve the Old Order

Charles E. Butterworth

  10.What Do Egypt’s Islamists Want?: Moderate Islam and the Rise of Islamic Constitutionalism in Mubarak’s Egypt

Bruce K. Rutherford

.  11. The Body Corporate and the Social Body

Şerif Mardin

12.  Cosmopolitanism Past and Present, Muslim and Western

Roxanne L. Euben

.  13. God’s Caravan: Topoi and Schemata in the History of Muslim Political Thought

Aziz Al-Azmeh

مطلب زیر را از امین دربارۀ مقالۀ مصطفی نصیری دریافت کرده ایم. توضیح مختصر قدیم جدید نیز در ادامه آمده است

دوست عزیز- کلمه virtue- و تمامی معادل های آن در شاخه رومنس (یا ایتالی) زبان های هندو-اروپایی (مثل ایتالیایی- فرانسه و ... ) در واقع از کلمه لاتینی virtus منشعب می شوند. virtus به نوبه ی خود معادلیست که در فرایند لاتینیزه شدن آثار یونانی برای واژه arete )(αρετή انتخاب شد. مترجمین آثار یونانی هنگامی که به این واژه بر می خورند به دلیل اینکه virtus قادر به انتقال کامل معنای arete نیست معمولا به صورت پانوشت توضیحی می دهند که استفاده از virtus سایر معانی arete را هم به ذهن متبادر کند. ترجمه virtus و مشتقات آن به «فضیلت» در آثار فارسی و عربی سابقه طولانی دارد. ولی به نظر من نیازمند همان توضیحات بلکه بیشتر از آنیست که مترجمین یونانی دان به همراه virtus می آورند.
انتخاب واژه هنر از طرف جناب آشوری با اصل معنای arete نزدیکی بیشتری دارد. علل خصوص که arete برای غیر انسان هم بکار برده میشود. مثل  که واژه «هنر» پویایی و ابهام بیشتری نسبت به واژه «فضیلت» دارد. این ابهام همانیست که امثال ماکیاولی از آن بهره می برند. در واقع این ابهام و قبض و بسط معنایی هم در arete وحود دارد و هم در virtus و هم در «هنر» چنین انعطافی در واژه «فضیلت» دیده نمی شود. از این جهت انتقاد شما به آشوری که وی واژه منعطفی مثل virtu را به واژه ایستایی مثل «هنر» ترجمه کرده وارد نیست. چراکه هنر هم در زبان ما تا حد زیادی-- حداقل بیشتر از فضیلت- انعطاف معنایی دارد. چراکه فضیلت بیشر به شکل واژه تخصصی (jargon) در آمده و این به خودیه خود از انعطاف معنایی آن می کاهد.  
در نهایت خارج از جنجال های شما به نظرم انتخاب «هنر» برای arete علاوه بر دقت بیشتر زیباتر هم هست. ( مشکلات زیادی از من در بیان فهمم از اخلاق نیکوماخوسی با این معال مناسب حل شد)


قدیم جدید : این مقدمات کلی دربارۀ واژه شناسی ورتو هیچ پرتوی بر بحث نمی افکند. کلیات را کمابیش همه می دانند. به موارد خاص باید به طور مشخص اشاره کرد. البته، بدیهی است که در مواردی از متن ماکیاوللی واژۀ هنر را می توان به کار  برد. بحث بر سر موارد مشخص است که کاربرد هنر کاملا بی معناست. این مطلب در نوشته هایی که منتشر کرده ایم روشن است. جنجال نیست. یکی از آن موارد ترکیب «هنر کمان» است که معنایی در زبان فارسی ندارد. پیشتر دکتر هومن به ترجیح کاربرد هنر به جای فضیلت اشاره کرده بود و این کشف جدیدی نیست. دکتر طباطبایی نیز در متن خود در این باره بحث کرده و توضیح داده است که اگر هنر به معنای آرتۀ یونانی باشد پس معادل ورتو نمی تواند باشد. کسی که گمان کند واژه ای که معادل آرتۀ فیلسوفان یونانی است معادلی برای ورتو نیز هست در واقع یکی از دو کتاب شهریار ماکیاوللی و اخلاق نیکوماخسی را نفهمیده است.

روزبه ایرانی است

مصطفی نصیری

بخش نخست

روزبه ایرانی است

مصطفی نصیری

بخش دوم

روزبه ایرانی است

مصطفی نصیری

بخش سوم

مسئله روزبه

مسئله روزبه

مسئله روزبه

سومین پاسخ به سومین نقد اشکانی

مصطفی نصیری

بخش نخست

سومین پاسخ به مهرداد اشکانی

مصطفی نصیری

بخش دوم

پاسخ به قاسمی و نصیری

مهرداد اشکانی

بخش نخست

پاسخ به قاسمی و نصیری

مهرداد اشکانی

بخش دوم

پاسخ به قاسمی و نصیری

مهرداد اشکانی

بخش سوم

امتناع روش در تز دینخویی

پاسخی به پاسخ اشکانی

مصطفی نصیری

بخش نخست

امتناع روش در تز دینخویی

پاسخی به پاسخ اشکانی

مصطفی نصیری

بخش دوم